Τα γρανάζια χρησιμοποιούνται στη μετάδοση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ήδη από το 300 π.Χ., ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης, στα *Μηχανικά Προβλήματα*, συζήτησε τη χρήση χάλκινων ή χυτοσιδήρων γραναζιών για τη μετάδοση της περιστροφικής κίνησης. Το αρχαίο κινεζικό νότιο-άρμα με κατεύθυνση χρησιμοποιούσε ήδη ένα πλήρες σύστημα ταχυτήτων. Ωστόσο, τα αρχαία γρανάζια ήταν κατασκευασμένα από ξύλο ή χυτό μέταλλο και μπορούσαν να μεταδώσουν μόνο περιστροφική κίνηση μεταξύ των αξόνων, αποτυγχάνοντας να εγγυηθούν την ομαλή μετάδοση. Η φέρουσα ικανότητα-τους ήταν επίσης πολύ μικρή.
Τα πλαστικά γρανάζια χρησιμοποιούνται κυρίως για μετάδοση. Κατασκευασμένα από πλαστικό, συνδυάζουν οδοντωτά μηχανικά μέρη και η εφαρμογή τους στη μηχανική μετάδοση και σε ολόκληρο το μηχανικό πεδίο είναι εξαιρετικά διαδεδομένη.
Η σύγχρονη τεχνολογία γραναζιών έχει επιτύχει: μονάδες μετάδοσης 0,004~100 mm. διάμετροι γραναζιών 1 mm~150 mm. μετάδοση ισχύος έως 100.000 kW. ταχύτητες έως 10.000 σ.α.λ. και μέγιστες περιφερειακές ταχύτητες 300 m/s.
